این کوه کدام است
که امشب
در چهار راه باد
بر راه شانه می زند و
سا ده می شود
این کوه کدام سیل ساکتی ست
که درخلیجی خاموش
قطره
قطره
آهواره می شود
سنگین می آیی با اوای گوشوارهاو خلخال
درغبار مه
ماتنها انگشتری ی خالی شدیم
وما تنها برانگشت های خالی
وطن ما سیزده پلکان خانه یی ست
که تاشاهراه ها وفصل هامی روید
وطن مامیان فرودگاه ها وآسمان خراش ها
روزی درآتش وغبار
آتش وغبارمی شود
وحادثه
درقصه ها
حادث می شد
دفتر گشوده بودم
پیش از گام تو
به گشودم
د فتری
د رگام
وحادثه یی نبود این
قصه ی حادثه
بود
ودرآتش وغبار
ماتنهافریاد هارا درمی یابیم
No comments:
Post a Comment